All inclusive op vakantie, ik had het nog nooit gedaan. Ik ben zo’n halvegare cultuursnuiver, iemand die zich het liefst volledig onderdompeld in een voor mij vreemd land. Tot ik afgelopen zomer opeens last minute koos om het roer radicaal om te gooien.

Ik ging via Neckermann geheel verzorgd op reis en ontdekte bijkans de wondere wereld van de vakantierecensies. Hiero. Lachen om andermans leed is natuurlijk helemaal niet ethisch en alles, maar sorry. Klik, lees en probeer niet in een deuk te liggen. Sommige recensies schrééuwen gewoon om een verfilming, zo beeldend en treffend als ze geschreven zijn.

Bewust of onbewust nam ik de steeds terugkerende punten van zulke recensies mee op vakantie. Accommodatie, service, voedsel, entertainment, vervoer en natuurlijk puur persoonlijke eisen: ik besloot ze allemaal mee te nemen om bij terugkeer mijn eigen verslag te schrijven. Geheel in stijl van de gemiddelde recensent. Anders kun je het net zo goed niet doen. Welnu, hierbij, mijn bevindingen in een niet nader te noemen hotel in een niet nader te noemen land.

Nou wat dus een topvakantie moest worden viel dus mooi in duigen. Op internet zag alles er goed uit qua foto’s en ook de recensies waren dik in orde. Nou die mensen gaan volgens mij normaal gesproken op vakantie naar een beerput in een of ander derdewereldland want deze vakantie was een NACHTMERRIE!!!!

Vlucht was prima maar eenmaal aangekomen was de bus te laat. Buschauffeur had volgens mij ook gezopen want de bus slingerde en de rit die op papier 1,5 uur duurde duurde dus 3 uur. Kan gebeuren. Aangekomen bij het hotel bleek dat niemand Engels sprak, alleen maar Duits. Inchecken ging dus erg moeilijk. Je kan die gasten zeggen wat je wil (niet in het Engels dus) maar ze luisteren niet. Werden ook meteen boos toen we niet meteen een chip-horloge wilde huren om drankjes mee af te rekenen. Je hoort veel te vaak over gesjoemel met die dingen.

We kwamen wat chagrijnig aan op de kamer en wat we daar aantroffen maakte het er allemaal niet beter op. Ik voelde de tranen branden mag u rustig weten. Haren in het douchputje, kutbedden en een penetrante poeplucht. Geen warm water, een irritant zoemende airco en een karig gevulde minibar. Hoe anders dan op de foto’s! We besloten maar te slapen we waren al moe genoeg.

Volgende dag meteen geklaagd maar geen sjoege van de man achter de lobby. Stak zijn tong uit en ja Engels of Duits, dat gebaar betekent in elke taal hetzelfde. Zei er wat van man en man greep naar zijn piemel terwijl hij z’n middelvinger opstak. Asociaal!!!! Ontbijt was 3x ruk. We zaten vast aan oud brood met worst en komkommer, veel te sterke koffie of een of ander waterig sapje. Bocht. Vakantiegevoel zakte steeds verder me naad in. Zwembad opgezocht.

Geloof het of niet maar er werd gepist in het zwembad. Niet door kleine kleuters in het zwembad maar gewoon door een medewerker vanaf de rand van het zwembad. Hij had duidelijk geen zin in z’n werk. Leek wel uit op ontslag of iets. Dat doe je toch niet??!! De prachtige glijbaan van de plaatjes op internet ging aan tussen 15:00 en 15:05 maar het ding zag er zo verlept uit dat we ‘m niet getest hebben. vreselijk. Nou toch maar zo’n chip-horloge aangeschaft anders droog je met die pokkehitte harstikke uit, nou daar word je mooi mee genaaid. Je doet wat tegoed opladen en na 4x lauwe cola zonder prik is het op. Oplichters!!!

Elke dag liep eigenlijk een beetje zo, over het avondeten wil ik het maar niet hebben. Ik heb roze kip gezien en makreel die op dinsdag al om 15:00 uur op de bbq werd gepleurd terwijl het buffet pas om 19:30 opent, lekker vers hoor!! Die van de Smaakpolitie zou spontaan in huilen uitbarsten. Verschrikkelijke rauwkost, de wortelsnippers lagen wit uitgeslagen wat de avond ervoor niet op ging kregen we de avond daarna gewoon weer volgens mij! Nog ff en het liep vanzelf weg! Je moest in een rij staan net als in de gevangenis en je moest dooreten want je werd gewoon weggekeken omdat zitplaatsen in de vreetschuur schaars waren. We zijn van pure ellende op de vloer gaan eten in kleermakerszit.

Al op de eerste dag signaleerden we trouwens een gehandicapte straathond. Beestje miste een voorpoot, keek scheel en had constant z’n tong uit z’n bek hangen. Heel zielig maar wel bloedirritant dat dat teringbeest je ’s nachts constant uit je slaap houdt met een soort vreemd gejank. Hond bleek gewoon bij het hotel te horen maar niemand die wat aan dat gedrag deed! Verder was het entertainment ook erg slecht. Schlagers (Duits), panfluitmuziek en een soort clownsact. Die clown was erg agressief en wij hebben gezien hoe hij kinderen van andere gasten stiekem kneep op plekken waar dat helemaal niet hoort!! Z’n ballonnenact was een grote grap, de man kon alleen langwerpige ballonnen blazen en schreeuwde dan (IN HET DUITS) dat het een hoofdletter I was. Het meest zieke was echter de slangen/vuurshow.

Een veel te afgetrainde en met olie ingesmeerde engerd sloeg een paar flessen stuk op een kleedje en ging zich vervolgens lopen opdrukken in de scherven. Daarna beloofde hij een vuurshow maar het bleek dat ie gewoon een sigaret opstak met een lange lucifer. Met die sigaret nog in z’n bek boerde hij, krabte hij wat aan z’n zak en trok een tuinslang uit een mand. Of iemand ‘m om z’n nek wilde, serieus. Voor twee euro kon je nog met die slang om je nek en die engerd zelf op de foto. Het leek wel een slechte B-film!

Voor dit geld had ik echt veel meer verwacht maar er klopte geen klote van. Balkon stonk na twee dagen naar natte hond/rottend fruit, werd niks aan gedaan. Geen wellnessmogelijkheden of je moet je willen laten mishandelen door een dikke Rus met klauwen waar de gemiddelde worstelaar U tegen zegt (“massages” nou mij niet gezien!) en geen WIFI. Keertje naar de kapper in het hotel geweest en ben met de vlektyfus over m’n hele gezicht teruggekomen. Elke ochtend wakker geworden door de leraar van de aquarobics klas voor bejaarden. Al met al een dikke NO GO, ga hierheen en je weet van verdriet niet meer waar je het zoeken moet.

Na deze recensie is mijn leven compleet. Ik ga voortaan weer bivakkeren tussen de locals. Het liefst op plekken met weinig toeristen, integreren tot het punt dat ik bij terugkomst in Nederland opnieuw moet integreren. Ik ga weer op zoek naar het idyllische, het schilderachtige, het pittoresk, naar de Anton Pieck-factor buiten onze landsgrenzen. Als Chris Zegers op vakantie gaan is niet iets om trots op te zijn maar alles is beter dan klagen omdat het niet gelukt is om voor een duppie op de eerste rij te zitten.