18+

Geplaatst op

Hem stevig bij z’n strot pakken en die dan dichtknijpen tot ik z’n rotkop blauw zie worden. Tot ik de arrogantie in z’n ogen zie omslaan in angst. Pure angst. Voor de dood, voor mij; als het maar angst is. Ik wil het zien. Voelen. Dat gevoel, zou genoeg zijn. Daarna zou ik ‘m los […]

Allochtoontje lager

Geplaatst op

Integratie boeit me niet, kennismaken hoeft van mij niet en praten al helemaal niet. Maak mijn witte lijst en nummer 59, bak mijn brood, versier mijn kapsalon met verse komkommer en knoflooksaus, maak mijn collegezalen en treinstations schoon, wees dankbaar voor de woonruimte die je van mijn regering hebt gekregen en de financiële voordeeltjes waar je jouw gezin mee kan onderhouden, houd je verder gewoon aan mijn regels (ook al doen wij dat ook lang niet allemaal) en doe verder de culturele en religieuze dingetjes die jij belangrijk vindt; zolang ik er maar geen last van heb. Jullie zijn immers te gast natuurlijk, als buitenlanders. Of vreemdelingen. Allochtonen.

Ron en Michel

Geplaatst op

Hij zou zijn eigen moeder nog een oor aannaaien als hij de kans kreeg. Binnen de machocultuur van het korps was hij meerdere malen een expert op het gebied van de menselijke anatomie gebleken: hij werkte met de ellebogen, haalde witte voetjes, likte hielen en kuste hoger geplaatste kontjes om zich zo in rap tempo te ontwikkelen tot een bepalende factor binnen zijn ploeg en op de afdeling. Zijn werk was niet zijn roeping, het was gewoon zijn werk. Werk met een wapen, werk met gezag. En daar ging het hem om.

Middenin de stilte

Geplaatst op

Misschien denk je dat ik helemaal niet zit te wachten op jouw complimenten of kritiek. Misschien vermoed je dat ik arrogant ben. Misschien verwacht je niets van mij te horen, nadat je mij iets hebt laten horen. Misschien denk je dat ik zo’n persoon ben die helemaal los gaat op spel- en taalfouten, misschien dat je om die reden niet reageert. Dat het een beetje met angst te maken heeft. Misschien denk je dat ik veel te druk ben of al vaak genoeg hoor hoe goed of slecht ik het doe. Misschien heeft het helemaal niets met mij te maken en heb je zelf gewoon geen flauw idee wat je zou moeten zeggen.

Koos koos

Geplaatst op

Niemand leek zich druk te maken om wat er van de wereld terecht zou komen. Gáán, daar ging het om. “Gáán!” Alsof de wereld zijn voetbalvader was. En Koos een jongetje zonder benen. Koos wilde terug naar vroeger.