Niet eens zo heel erg lang geleden en ook helemaal niet zo ver hier vandaan, was er een man. Een man, die niet te ontwijken viel door zijn opvallende verschijning. Zijn ogen waren bruin als kaneel en zijn baard, die doorliep tot ongeveer tien centimeter onder zijn kin, was zwarter dan de inhoud van een koffiepot.

Overdag hadden de buikspieren van deze man dezelfde hardheid als een drilpudding en verplaatste hij zich net zo snel voort als de gemiddelde metroreiziger dat doet, als hij of zij gebruik maakt van de diensten van de RET. Toch was deze man anders. Overdag werd hij vaak nagekeken, maar niemand kon vermoeden dat dit niet alleen kwam door zijn uiterlijk vertoon. Niemand wist dat hij ’s nachts eigenlijk een superheld was. En wat voor een superheld. Hij was Halalman.

Volgens de overleveringen was er jaren terug iets misgegaan bij een medische ingreep in het Havenziekenhuis. Na het eten van -achteraf waarschijnlijk door z’n ex-vrouw gesaboteerde- erwtensoep, moest hij worden leeggepompt. Zelf geloofde hij nooit in sprookjes, maar na zijn operatie kon hij haast niet anders. Waarachtig, wat was de wereld voor hem een verrassing toen hij ontwaakte. Ook omdat er opeens sneeuw lag terwijl hij in juli was geopereerd en hij zich realiseerde dat hij dus waarschijnlijk vijf maanden in coma had gelegen, maar ook omdat hij zich sterker dan ooit voelde.

Zijn lichaam leek kogelvrij. Hij had het lichaam van een nachtburgemeester. Een heel gespierde nachtburgemeester. Hij was blij, positivity heerste in z’n systeem, maar hij was ook blij dat hij zijn eigen gedaante kon aannemen door heel hard ‘TABEE!’ te roepen.

Ondanks het liefdesverdriet om wat zij hem aan had willen doen door zijn erwtensoep te vergiftigen, bleef de vrouw van Halalman zijn noor3eini, zijn oogappeltje. Pas toen zij hem belazerde met één of ander gereformeerd übermensch, was voor hem de maat vol. Dat was gewoon geen respect. Hij regelde de echtscheiding, zij pakte haar stijltang in en verdween naar Rome, waar ze een praktijk in de acupunctuur opende en menig waterpijp weg pafte. Dit was gewoon een beetje achtergrondinformatie. Terug naar Halalman.

Lang kon hij niet zitten met het gebrek aan succes en rechtvaardigheid in zijn leven. Halalman ontmoette zijn nieuwe vrouw toen hij onderweg naar het theehuis -waar hij een wedstrijd van Barça zou gaan kijken- nadacht over zijn kismet, zijn lotsbestemming. Yasmine liep namelijk langs en zei: ‘Hoi.’ Waarschijnlijk zei ze het uit beleefdheid, omdat hij nogal flabbergasted naar haar keek. Hij zei: ‘Mag het 3 woordjes zijn?’ Yasmine keek hem vreemd aan, maar knikte instemmend. Halalman zei: ‘Jij bent mooi.’ Die zin deed het ‘m, Yasmine viel voor Halalman en ze trouwden. Winning.

Dat was maar goed ook, want Yasmine wakkerde de tot dan toe stille ambitie van Halalman aan. Sinds zijn coma, wilde hij namelijk het onrecht bestrijden. Yasmine een pak dat precies om zijn lijf paste. In zijn schuur, waar hij het konijn van de buren van onderdak voorzag, had hij het pak opgeborgen. Het was een groen pak, niet te strak. De broekspijpen kwamen tot boven zijn enkels en op zijn borst had hij het Halal-keurmerk staan, dat oplichtte zodra het donker werd. Zijn cape was wit en aan maskers deed hij niet. Dat zou erg onhandig zijn als hij middenin de nacht, onderweg ineens trek in taart zou krijgen die hij in een broodtrommel met zich mee droeg.

Als Yasmine sliep, sloop hij de schuur in. Als hij heel hard ‘JUGGERNAUT!’ schreeuwde, veranderde zijn lichaam in dat van net na de operatie. Het pak paste daarna precies. Zo ook die bewuste vrijdagavond, toen een pikkebaas zonder taqwa besloot, om een Balinese brulaap met twee nepneushoornhoorns aan weerszijden van zijn hoofd op Yasmine af te sturen omdat hij jaloers was op Halalman.

“Ik ben niet bang voor Allah, of voor wie dan ook! God, Boeddha, Shiva, Ganesha of noem ze allemaal maar op! Ik ben alleen heel bang voor taart, dat moet je echt niet in mijn gezicht smeren, dat is algemeen bekend.” De brulaap zei het, terwijl hij met zijn nepneushoornhoorns probeerde om Halalman kapot te maken. En dat allemaal uit jaloezie.

Halalman keek de Balinese belhamel vurig aan met zijn kaneelogen, hij wilde hem bijna wurgen met zijn koffiepotbaard. Gelukkig lichtte zijn keurmerk op en bedacht hij zich dat hij nog taart in z’n broodtrommel had zitten. Hij smeerde het bij de brulaap in z’n gezicht, terwijl brulapen daar -zoals dus vanaf vandaag echt officieel algemeen bekend is- helemaal niet tegen kunnen. Winning.

De brulaap was verslagen, maar degene die het gedrocht had gestuurd nog niet. Wie weet gebeurt dat een volgende keer, als het bizarre verhaal van Halalman een vervolg krijgt.

Dit prachtig stukje fictie is een product van de woorden die ik heb gekregen van mijn lezers en lezeressen op Facebook. Bedankt! Voor het concept ‘Halalman’ wil ik de caissière van de catering op de Erasmus Universiteit en Said Khalota bedanken. Hieronder de verdere bronvermelding:

Tjandra Lake – ontwijken, Michelle Huiberts – koffiepot, Myrthe Kempees – kaneel, Brenda Stoter – drilpudding, Bert Otte-Ortiz – RET, Luis Lingstyling – superheld, Arthür Graper – Rome, Mina Ait Messaoud – brulaap, Naoël Tahtah – konijn, Naoual El Majjaoui – tart, Soufian el Khinifri – Havenziekenhuis, Sylvia Romijn – erwtensoep, Fatima Ahbata – sprookjes, Rosa Blanca – waarachtig, Ameer Jama – flabbergasted, Farah Moslimflower – sneeuw, Chaima El Haddouchi – noor3eini, Faith Massari – übermensch, Allyssia Sevenhuijsen – stijltang, Dounia, Hilwa – acupunctuur, Yusuf Cekic – waterpijp, Paul Richter – liefdesverdriet, Natascha van Dooren – gereformeerd, Latifa Yahia – rechtvaardigheid, Myrthe van de Giessen – success, Dylan Metselaar – respect, Borja Otte-Ortiz – Barça, Sankies Acuna-Lopez – kismet, Anastasia Statsiuk – mag het 3 woordjes zijn, Mustafa Azahaf – winning, Joyce Weber – verrassing, Saïd Lechheb – ambitie, Yasmine Berrag – Yasmine, Lamyae Aharouay – tabee, Bianca Nooteboom – nachtburgemeester, Leyla el Farissi – jaloezie en positivity, Melvin Verwaal – pikkebaas, Youssef el Filali – juggernaut, Oem Djunaid Shyka – taqwa, Mohamed el Mimouni – nepneushoornhoorns, Fatima Eloiryachi – Allah

0