Een tijd geleden hebben we allemaal kunnen lezen hoe Antoine Buéno de ware aard van de Smurfen blootlegde. Het was een ontdekking die ik liever niet gedaan had. Ik kon het niet loslaten. Zulke dingen blijven borrelen in mijn bovengemiddeld grote bovenkamer (waterhoofd). Ze knagen aan mijn hele zijn. Ik ben afleiding gaan zoeken, in dingen die ik graag doe. Het volgen van binnenlands nieuws, bijvoorbeeld. Hopen op nieuwer nieuws, zodat ik het walgelijke Smurfenvolk kon vergeten. Dat lukte aardig.

Doorgaans valt er namelijk genoeg waar te nemen in ons kikkerlandje. De uitingen van collectieve angst voor en afkeer tegen een bepaalde groep gelovigen in onze samenleving, bijvoorbeeld. Ik mag graag kijken naar alle zelfbenoemde deskundigen op het gebied van religie, (sub)cultuur en integratie. Onderbuikhelden, die alle frustratie die ze al jaren opkroppen, te pas en te onpas spuien onder de valse noemer van onze vrijheid van meningsuiting. En terecht.

Want bewust grof en denigrerend handelen, het liefst alleen zolang dit tegen bepaalde gelovigen wordt gedaan, is de nieuwe norm.

Natuurlijk, de multiculturele samenleving kent een aantal nadelen. We ondervinden met z’n allen in groeiende mate hinder van losgeslagen onbenullen. Of ze nu van Limburgse of Noord-Afrikaanse afkomst zijn. Of ze nu volksvertegenwoordiger zijn, of volgens de media een totale bevolkingsgroep vertegenwoordigen. Enfin. Ik weet alleen zeker, dat de teloorgang van ons mooie land in elk geval niet te wijten is aan al die koene, nobele, strijdvaardige, patriottische, intellectuele, dappere, anti-Islamitische, onbebaarde en niet-behoefddoekte vrijheidsstrijders. Zij gaan Nederland er bovenop helpen. Heus!

Linksmensen haten het grote en sterke en houden van het kleine en zwakke.

Het enige obstakel voor dit gestaag groeiende leger meerderwaardigen, is het die hard gedeelte van de linkse kerk. Socialistische en sociaaldemocratische hobbyisten en andere landverraders, die de niet te temperen neiging hebben om de constante wandaden van de moslimgemeenschap te vergoelijken. Zure multicultilovers en andere subsidiehooligans, die er maar op blijven wijzen dat ‘er ook goeie tussen zitten’. Dat we ‘het samen moeten doen’. Linksmensen, die het grote en sterke haten, omdat ze van het kleine en zwakke houden (ik heb het niet zelf verzonnen).

Ze haten het grote en sterke en houden van het kleine en zwakke. Terwijl we allemaal horen te schijten op snel beledigde minderheden!  Maar ik heb een verklaring.

De linksmens is namelijk al jaren geleden geïndoctrineerd. Want niet alleen de Smurfen (ja, daar is het bruggetje!) hebben de boel bedrogen. Er zijn meer kleine wezentjes, die zich anders hebben voorgedaan. Die ons moedwillig bedrogen hebben. Ogenschijnlijk onschuldige kabouters, zoals u en ik. Zoals u en ik, alleen dan net iets kleiner. Maar voor de rest precies hetzelfde. Kabouters, zoals David en Piggelmee. Persoonlijke helden van mij. Vroeger.

Hoe ik tot bovenstaande wetenschappelijke analyse ben gekomen? Simpel.

Het moment waarop ik voor hardnekkige flabbergasted-heid moet waarschuwen, is aangebroken. Gaat u even zitten, als u staat. Pak de tafel stevig beet, als u al zit. Ik heb iets ontdekt. En ik denk niet dat de gemiddelde moderne Nederlander het leuk gaat vinden. Dat is gewoon zo. Even serieus.

David de Kabouter en Piggelmee zijn beiden moslim.

Ja, het staat er echt. En ik ga het bewijzen ook. Hoe ik tot bovenstaande wetenschappelijke analyse ben gekomen? Simpel. Hallo, kom op. Ik zag het onderzoek van Antoine Buéno. Bueno. Kinder Bueno. Jeugdsentiment. Vroeger. Televisie. Kabouters. David. Piggelmee. Baarden. Gevaar. Marokkanen. Nog meer gevaar. Tsunami. Islam. Moskeeën. Paddenstoelen. Kabouters. Verbanden leggen. Niet lukraak, maar doelgericht. Dat is mijn ding.

Na een bijna tweeënhalf uur durend onderzoek kan ik u zeggen, dat de feiten er niet om liegen. Ik heb beeldmateriaal bij elkaar gezocht om mijn beweringen te onderbouwen. Laten we beginnen met David. Die dus eigenlijk Dawoed heet.

Dawoed de Kabouter. Duidelijk. Niks aan de hand. Neem alleen even in ogenschouw, dat dit een oude foto is. David staat hier afgebeeld met zijn vrouw, Lisa. Draagt zij een hoofddoek? Ik vroeg je iets. Draagt zij een hoofddoek? Ik denk van niet.

Aha! Jaren later. Wat zien we? Een blije Dawoed. Waarom zou hij lachen? Ik zie het al. Lisa draagt een hoofddoek. En ze doet alsof het haar eigen keuze is. Duidelijk gevalletje van vrouwenonderdrukking, lijkt mij. Het werd ons allemaal al aangeleerd.

Voor wie de vorige dia niet geloven kon: alsjeblieft. Dawoed is weer blij op dit plaatje, natúúrlijk! Want wie staat hier huishoudelijke klusjes te doen? Precies, het behoofddoekte vrouwtje. Vrouwenonderdrukking. Gemeengoed binnen de moslimgemeenschap.

Lisa heeft een groene puntmuts. Deze dame niet. Dus wat staat Dawoed hier te doen? Juist, ja. Hij had een tweede vrouw. Dat mag in die cultuur toch allemaal? Naar onze maatstaven staat hij hier dus keihard buiten de deur te neuzen.

Hier, nog zoiets. De wreedheid van dat geloof. Op deze foto ligt er achter Dawoed keihard iemand dood te gaan. En volgens mij zie ik hem lachen. Vergis ik mij? Ik denk het niet. Walgelijk.

Voor wie het nog steeds niet wil geloven. Zo kennen we ze toch? Wijzend, woest en het Westen hatend? Het schijnt dat Dawoed zich hier stond op te winden over het zionisme. Antisemitisme dus, zoals we dat gewend zijn van de moslimgemeenschap.

Maar er is meer. Dat had ik al gezegd. Ik heb na Dawoed, ook nog even Piggelmee  onderzocht. Alsof het allemaal zo makkelijk is. Dit tweede onderzoek heeft materiaal opgeleverd, dat er helemáál niet om liegt. De Islamitische naam van Piggelmee heb ik niet meer kunnen achterhalen. Ik weet alleen dat zijn vrienden hem Piggelmo noemden. Meer wilde ik niet weten. Zo heb ik ook de levensgeschiedenis van duistere figuren als Paulus de Boskabouter en Pinkeltje overgeslagen. Ik vond het na de komende beelden wel weer mooi geweest. Wederom waarschuw ik: de volgende beelden zullen uw kijk op onze kabouters voorgoed veranderen.

Piggelmo woonde in het zand. Hij was blut en broke en skir. Hij had walou sarf. Zoveel is duidelijk. Piggelmo had werk nodig. Vond ook zijn vrouwtje Tureluur.

Jawel. Hier hebben we de reden waarom Piggelmo in eerste instantie naar onze wereldhelft gekomen is. Let vooral ook op de tekst rechtsonder in het plaatje. Gebrekkig Nederlands en onnodig gebruik van het woordje ‘Vriend’. Van welke bevolkingsgroep kennen we dat toch? Ik zeg niks. Marokkanen.

Piggelmo besluit een nachtje te slapen over zijn beslissing om naar Nederland te komen. Hij is niet te beroerd om onze smerige klusjes op te knappen, maar is wel bang dat hij Tureluur gaat missen. ’s Nachts kijkt hij naar de -hoe kan het ook anders- halve maan. Islamitische symboliek werd ons met de paplepel ingegoten.

Tureluur met d’r kopvod en Piggelmo met z’n capuchon. Dit plaatje heb ik er voor de volledigheid tussen gestopt. Aan het weer is duidelijk te zien, dat Piggelmee naar Nederland gekomen is. En dat zijn vrouw natuurlijk mee mocht komen.

Als de buien over zijn, is het tijd voor een sterk staaltje vrijheidssymboliek. Toen al werd lui als Piggelmo duidelijk gemaakt, dat ze hier gewoon niet welkom waren. Hier doet de meeuw het. Van welk partijlogo kennen wij de meeuw? Juist. Alles is voorspeld.

Piggelmo geeft geen ruk om meeuwen. Dieren kunnen sowieso de tering krijgen. Onverdoofd en ritueel slachten was toen namelijk ook al het handelsmerk van de Islamitische gemeenschap. Het konijn op het plaatje hierboven is potdomme groter dan Piggelmo zelf, maar hij heeft er lak aan. En Tureluur is er helemaal blij mee. Misdadigers.

Haha, daar kan Piggelmo toch een stukje slechter tegen! Vreemde vrouwen, die een hand van hem willen. Dit plaatje spreekt boekdelen. Wat een rare kabouter, zeg.

Nog een goede reden om aan te nemen dat Piggelmo een Marokkaanse moslim was. Handelsvolk. Hier verkoopt hij muntthee aan de vriend van z’n broer, van z’n opa diens achterneef z’n buurman. Zo gaat dat in die kringen.

Dit is exclusief beeldmateriaal. Hier wordt Piggelmo door Tureluurtje wakker gemaakt voor het ochtendgebed. Het kleedje ligt al klaar, maar Piggelmo wil eigenlijk helemaal niet. Het schijnt dat dit plaatje officieel ‘Ramadan’ heet, maar dat heb ik niet kunnen verifiëren.

Concluderend kunnen we stellen, dat David de Kabouter en Piggelmee de allereerste breed geaccepteerde en bovendien geliefde troetelmoslims zijn geweest. Om over Pinkeltje en Paulus maar te zwijgen. Sluipmoordenaars. Jaren geleden, in onze vroegste jeugd, zijn deze lui onze hersenen in gekropen. De hierboven inzichtelijk gemaakte en angstaanjagende levenswijze van onze -voormalige- kornuitjes duidt waarom de linksmensen het rechtsvolk nog altijd dwarsboomt.

Die kabouters zijn voor een groot deel debet aan het feit, dat sommige landgenoten die verschrikkelijke moslims nog steeds het voordeel van de twijfel geven. Marokkanen. Moslims. Allebei. Want ze zijn allemaal hetzelfde. Allemaal. Ik vraag me af of het nog goed komt met dit land. Ik denk het niet. Dit probleem is internationaal. Als we Kabouter Plop en z’n sahbi’s meetellen, hebben we namelijk meteen een verklaring voor het feit dat ook in Vlaanderen de moskeeën als paddenstoelen uit de grond schieten. En de linksmensen blijven maar knuffelen. Natuurlijk.

Het rechtsvolk schreeuwt. Maar ze begrijpen het niet. Soms heb je iedereen nodig om problemen aan te pakken. Soms is het beter om je kleurenblind te richten op welwillende mensen, ongeacht hun geloof of afkomst. Hoe utopisch dat ook klinkt. De meerderheid kan tot grote dingen komen, als we de minderheid accepteren. En betrekken. En ze niet eens als minderheid benoemen. Maar als medemens.

Om in hogere kaboutersferen te blijven: wie het kleine niet eert, is het grote gewoon niet weerd. Ook al heet je Geert. En heb je, afgaande op wat je allemaal scandeert en hoe je wat je hebt geleerd vaak verkeerd en ongegeneerd beledigend presenteert, een te hoge dosis paddo’s geprobeerd.

0