Racisten: ik begrijp jullie. Compleet. Volkomen. Totaal.  Niets van wat jullie vinden, vind ik nog vreemd. Niets is onbegrijpelijk. Het is eigenlijk allemaal heel logisch. Kwestie van nadenken. Voelen. Zien. Ik kan er met m’n hoofd niet bij, dat ik het nooit begreep. Dat ik het nu pas zie. Ik heb juist altijd gestreden tegen jullie opvattingen. Ik heb jullie kortzichtig genoemd. Sorry.

Ik sta aan jullie kant. De blanke kant. Onze kant. Ik heb negatieve ervaringen met allochtonen altijd genegeerd. Maar de afgelopen maanden, zijn voor mij persoonlijk de druppel geweest. M’n emmer is overgelopen. Hij is helemaal vol. En vol is vol. Ik ben gefrustreerd. Het moet eruit!

Ik ben nog niet te laat toch? Ik kan nog veranderen. Ik begin morgen. En ik weet al hoe. Ik ga mensen zeggen dat ik niet langer met ze omga. Bepaalde mensen. Mensen met, hoe zeg je dat netjes, een ander kleurtje. Welk kleurtje ze dan ook hebben. Als het maar anders is. Ik stop ermee. Geen vrienden met een andere afkomst dan de mijne meer. Ze slaan nergens op. En jullie wisten dat allang! Allochtoon, het woord alleen al. Die toon staat me niet aan.

Antilianen. Om te beginnen. Ken er genoeg. Vervelende mensen. Altijd gastvrij. Gezellig. Lekker eten, muziek. Open mensen, met normen en waarden. Betrouwbare mensen ook. En spontaan.  Attent. Van eentje heb ik zelfs cadeaus gehad. Terwijl ik niet eens jarig was. Schoenen. Vooraf betaald, voor mij. Tot een paar jaar geleden zat ik weleens financieel omhoog. Zo blut als wat. Schoot hij mij geld voor. En hij hoefde het niet eens terug! Waar slaat dat op? Ik ken er zelfs een aantal die universitair studeren. Universitair. Meerderen bekenden van me die op het HBO of MBO zitten. Of werken. Keihard werken. Hun geld verdienen met eerlijk werk. Zonder pistolen. Er zitten er zelfs bij, die een vader voor hun kind zijn. Racisten, de dingen die jullie over onze Antilliaanse medemens roepen, baseren dus volledig op de waarheid.

En dan. Marokkanen. Nare mensen. Breek me de bek niet open. Ik ken er veel, ik weet waar ik het over heb. Wil je even snel bij ze langs komen, moet je meteen blijven eten. Het liefst willen ze dat je ook meteen blijft slapen. Met ze mee gaat op vakantie. Naar dat land van ze. Zonder hotelkosten. Goed slapen en lekker eten kan namelijk bij familie. Gastvrijheid ten top. Bah. En dan zo’n vakantie: sfeer proeven. Alsof dat eten niet genoeg is. Thee drinken. Genieten van de natuur. Touren in een auto. Steden bezoeken. Indrukken opdoen. En nog meer thee drinken. Geheel verzorgd naar de Noord-Afrikaanse zomerzon, wie wil dat nou?

Ik ken er veel van mijn studie. Marokkanen. Ze werken hard. Om verder te komen. Om iets van hun leven te maken. Velen zijn gelovig. Praktiserend ook.  Willen een baan, een huwelijk en een mooi huis. Geen drugs, drank of seks voor het huwelijk. Wel bidden en vasten. In 2011. Ouderwets. Achtergesteld. Vreemd. Net als die opgeschoren types die op straat lopen, maar niemand tot last zijn. Zijn ze wel helemaal lekker? Ik had eens autopech. Lekke tank. Zonder benzine stond ik aan de kant van de weg. Een Marokkaanse vriend van me belde zijn neef. Ik kende hem niet. Hij mij ook niet. Een kwartier later stond er een auto met daarin vier Marokkanen klaar. Ze vroegen wat nu precies mijn probleem was. Zoals wel vaker. Ik vertelde wat er aan de hand was. Bleek dat ze een jerrycan bij zich hadden. Bleek. Da’s een mooi woord, als we het over huidskleur hebben. Ze kwamen benzine brengen, het in mijn auto gooien en ons dus weer op weg helpen. Ze wilden het benzinegeld niet eens terug hebben. Gestoorden.

Ze delen hun laatste broodkruimel met je. En hebben humor. Ik heb altijd met ze kunnen lachen. Van welke generatie ze ook zijn. Maar dat is nu over. Want racisten, ook hier: jullie hebben gelijk. Met zulke mensen moet je ons land niet willen delen.

Ik heb nog zat verhalen, maar ik bewaar ze voor later. Ik kan die vreemdelingen allemaal pakken, op basis van mijn eigen ervaring. Hetzelfde geldt voor Turkse en Surinaamse mensen. Turken. Irritante figuren. Ik ken er eentje, die mij zonder enig eigenbelang geholpen heeft met lastig huiswerk. Omdat hij er meer verstand van had dan ik. Daar heb ik meer voorbeelden van. Ze helpen,  als er nood aan de man is. Vreemd volk.  Turken praten veel over Turkije. En alles wat Turks is. En alles wat niet Turks is, maar volgens hen toch een Turkse oorsprong heeft. Vaderlandsliefde. Trots. Dat kan toch niet? Sommigen hier, dragen zelfs bij aan de lokale economie. Door te ondernemen. Het land waar ze wonen, draaiende te houden. Surinamers ook. Ik was pas nog op een Surinaamse verjaardag. Ook weer eten. Tot je sterretjes ziet. En dan nog meer. En dan weer lachen. Het goede leven. Om moe van te worden.

Vlak die Engelsen niet uit trouwens. En Chinezen. Of die Spanjaarden. Je hoort er nooit wat over, maar pas op! Die lui waar je nooit iets slechts over hoort, zijn het gevaarlijkst. Engerds. Ik zie het nu pas. Zonvakanties in Spanje. Warm eten tussen de middag. En dan slapen. Wat een ritme. Elke avond is het koopavond daar. En weer die gastvrijheid, om ziek van te worden. Met dat ‘Olé’ van ze. Zeg gewoon ‘Mooi’!

Alle andere soorten mensen kunnen me ook wat. Allemaal. Hapjes. Drankjes. Gebruiken. Regels. Zeden. Normen en waarden. Met die betrouwbaarheid van ze. Dat doorzettingsvermogen en die motivatie. Ik ben er klaar mee. Geef mij alsjeblieft een Nederland met één publieke opinie. Allemaal dezelfde mening. Allemaal dezelfde belangen. Eén geschiedenis, één cultuur en één politieke overtuiging. De onze. De politieke overtuiging, die staat voor rechtvaardigheid. Beschaving. Weldenkendheid en redelijkheid. Eenvoud en fatsoen. En altijd genoeg poen. Want die crisis ligt niet aan ons, niet eens voor een deel.  Eigenlijk is niks onze eigen schuld, racisten. Hebben wij ooit vreemdelingen verplicht om hier te komen leven? Hun thuisland gekaapt en kaal geplukt? Nee. Hebben wij ze hier laten komen om ons vieze werk op te knappen? Nee. Ons, hedendaagse racisten, treft geen enkele blaam. En de generaties racisten voor ons ook niet. Als het aan ons had gelegen, was ons land gewoon rijk. In plaats van kleurrijk.

Racisme is altijd de oplossing. Voor alles wat niet goed gaat! Ik heb te lang in een fantasiewereld geleefd. In een surrealistische droom. Maar de wekker is gegaan nu. Gelukkig ontwaken er steeds meer mensen met mij!

0